متاهلی

زندگی متاهلی زیباست. هستند آدم هایی که از تاهل شکایت دارند و میگویند که دیگر آزادی های زمان مجردی خویش را ندارند اما من با وجود مسئولیت و شاید محدودیت ها متاهل بودن را دوست دارم. تاهل به زندگی من رنگ و بوی تازه ایی بخشیده است و انگار یک چپتر جدید از زندگی برایم باز شده است. بهترین و شاید ارزشمند ترین قسمت این زندگی، حس علاقه و عشق به کسی است که حاضری برایش تا پای جان از خود مایه بگذاری. برای کسی که این حس را درک نکرده باشد، این حس بی معنی و لوس بنظر میرسد اما این برای من سرچشمه انگیزه و نیرو برای کارهای بزرگ است. وقتی یک شریک زندگی داشته باشی، زندگی ات مشخص است و میدانی که باید به کدام سو بروی.

تنبلی

مدتی است چیزی ننوشته ام و اگر به همین منوال پیش بروم تبدیل خواهم شد  به یک آدم تنبل که نه کتاب میخواند و نه چیزی می نویسد.

Zahra's dream is about to happen

Few months ago ZahraHussaini who is a civil and women rights activist proposed the idea “women have right to ride bicycle”. She dreamed of a society where women and girls can freely enjoy cycling regardless of any negative outlook. Hence she initiated the Bicycle Riding Campaign for females in Bamyan starting herself to ride her curved frame Japanese bicycle in freezing winter of Bamyan where temperature falls to minus 20 c!

Zahra and her bicycle

Zahra and her female cycler colleagues

Her struggle and her dream is about to happen as in our family Zakia (Zahra’s friend) and Mariam(Zakia’s friend) have started to get glasses, gloves and backpack and use bicycle as their favorite and routine transportation facility. Moreover today I witnessed 2 other girls and one of my female colleagues pedaling over Chawni Hill on their bicycles. 

Let’s support and praise their initiatives!

ترس از ارتکاب جرم

انسان موجودی هست که دوست دارد محدودیت ها را بشکند و از چهارچوب قانونی پا فراتر بگذارد!

یاد قضیه پغمان می افتم!

این آقایان شهوت باز یعنی اصلا به آینده شان فکر نکرده بودند که مرتکب چنین جرم بزرگی شده اند که در ده سال اخیر نظیر نداشته است! یا شاید هم خیالشان راحت است که پس از ارتکاب جرم هم آزادانه به گشت و گذار و عیاشی خود خواهند پرداخت!

بلاخره افغانستان هست و والله اعلم!!!

دنیای دو روزه

امروز خبر شدم که یاسین رویان (یکی از دوستانم) بطور فجیعی در مسیر راه خانه اش در منطقه بهادر ولسوالی ناهور ولایت غزنی جان به جانان تسلیم کرده هست. سرمستی و بی باکی این بشر ستودنی بود که البته من فکر میکنم همین سرمستی اش وی را به کام مرگ کشاند.

پیلوت محمد یاسین "رویان"

روی هم رفته این حرف به دلم آمد که عجب دنیایی هست! یکی میره و یکی میاد! یکی شاد میشه و یکی غمگین! اما زیبایی این دنیا به همین هست که هیچوقت یکسان نیست و همیشه در تغییر و تحول هست.

مهم این است که خودمان را بتوانیم با قوانین باقانون و بی قانون این دنیا متعادل بسازیم!