از وقتی که به افغانستان آمده ام تجربیات بسیاری را کسب کرده ام که این تجربیات گاهی خوشایند و گاهی ناخوشایند بوده است. یک سری از تجربیاتم مربوط آشنا شدن با عادت مردم محلی هست که بعضی از رسوم هایشان برایم بسیار جالب است مثلا رسم عاشار (آشر، عشر) که چند نفر به دعوت صاحب کار می آیند و یک روز برای صاحب کار مجانی کار میکنند. این خود به پیشرفت کار بسیار کمک میکند.
ولی!
بعضی از رسوم یا عادت ها اصلا به نظرم خوشایند نیست. یکی از این عادات فضولی بی مورد در امور شخصی افراد هست. البته گفته باشم همه مردم این عادت را ندارند بلکه بعضی ها! و همین بعضی ها روی اعصابم راه میروند. خیلی وقت ها متوجه میشم که بدون اینکه متوجه بشم یکی امده نشسته کنارم و داره باهام فیس بوکمه چک میکنه یا ایمل هایمه میخوانه! یک مثال دیگرش امروز برام رخ داد! برایم یک اس ام اس آمد و مه هم جواب اس ام اس ره دادم. کسی که کنارم بود گفت: خوب جوابشه دادی!!!
یک دفعه همچین قارم آمد که با موبایل بزنم ده رویشه ولی چون زورم بهش نمیرسید فقط بهش گفتم: تو ره چی به موبایل مه؟ عجب آدم فضولی هستیا!!!
به قول زوارا: یه همچین ملتی هستیم ما!!!
